Ας γυρίσουμε τον χρόνο τέσσερις μήνες πίσω. Ήταν τότε που κυκλοφόρησε η είδηση πως ο Ανδρέας Τεττέη θα φορά τη φανέλα του Παναθηναϊκού από το 2026. Πολλοί ήταν εκείνοι που αμφέβαλλαν, λέγοντας πως ο Έλληνας επιθετικός «δεν έκανε» για το επίπεδο των «πρασίνων». Σήμερα, η πραγματικότητα τους διαψεύδει με τον πιο εκκωφαντικό τρόπο.
Ο Τεττέη οδηγεί τον Παναθηναϊκό στους «16» του Europa League
Στο παρόν, ο Τεττέη δεν έχει βρει απλά τη φόρμα του· έχει γίνει ο ηγέτης της γραμμής κρούσης. Μέσα σε μόλις δύο αγώνες στο Europa League, έχει πετύχει τρία καθοριστικά γκολ. Χωρίς τη δική του παρουσία, η πρόκριση στους «16» θα ήταν μάλλον ένα μακρινό όνειρο.
Την Πέμπτη το βράδυ, ο Ανδρέας «σκύλιαζε» στο γήπεδο. Κυνηγούσε κάθε χαμένη μπαλιά, έδινε κάθε μονομαχία και τελικά δικαιώθηκε με το γκολ που άνοιξε τον δρόμο για τη Νιόν. Όμως, ο πανηγυρισμός του ήταν εκείνος που έκανε τις καρδιές μας να ραγίσουν.
Το συγκλονιστικό «Μ» στον πανηγυρισμό του Ανδρέα Τεττέη
Μόλις η μπάλα αναπαύτηκε στο πλεκτό, ο Τεττέη έτρεξε να πανηγυρίσει σχηματίζοντας με τα δάχτυλά του το γράμμα «Μ». Εκείνη τη στιγμή, ελάχιστοι κατάλαβαν το γιατί. Η αποκάλυψη μετά το τέλος του αγώνα έκανε όλη την Ελλάδα να ανατριχιάσει.
Ο πανηγυρισμός ήταν αφιερωμένος σε ένα μικρό παλικάρι που παλεύει με την επάρατη νόσο. Ο νεαρός θαυμαστής του είχε ζητήσει ένα γκολ και ο Ανδρέας δεν τον ξέχασε. Όπως δήλωσε ο ίδιος, έπαιζε σε όλο τον αγώνα με αυτή τη σκέψη στο μυαλό του. Δεν ήταν μια απλή «χάρη», ήταν μια υπόσχεση ζωής από κάποιον που ξέρει τι θα πει «αγώνας».
Ένας Άνθρωπος που δεν ξέχασε από πού ξεκίνησε
Ο Ανδρέας Τεττέη γνωρίζει καλά πώς είναι να παλεύεις κάθε μέρα. Μπορεί οι δικές του δυσκολίες στο παρελθόν –ο χλευασμός και η απαξίωση που βίωσε ως παιδί– να μην συγκρίνονται με τη μάχη για τη ζωή, όμως του έδωσαν την ενσυναίσθηση να κατανοήσει τον πόνο του άλλου.
Παρά το γεγονός ότι πλέον είναι «μεγάλος και τρανός» στον Παναθηναϊκό, ο Τεττέη δεν «καβάλησε καλάμι». Παραμένει ο ίδιος σεμνός παίκτης που πριν 3-4 χρόνια πάλευε για την καθιέρωση.
Το κίνητρο πίσω από τα δίχτυα
Χθες, ο Ανδρέας δεν έδωσε απλά τρεις βαθμούς ή μια πρόκριση.
-
Έδωσε χαρά σε ένα παιδί που περνάει τις δικές του «φουρτούνες».
-
Έδωσε χαμόγελο σε μια οικογένεια που παλεύει με Θεούς και Δαίμονες.
-
Έδωσε ένα σπουδαίο μάθημα σε μια ολόκληρη χώρα.
Πώς μπορείς να μην χαίρεσαι με αυτόν τον ΑΝΘΡΩΠΟ; Όχι μόνο επειδή σκοράρει, αλλά για το γιατί σκοράρει. Το κίνητρό του το βράδυ της Πέμπτης ήταν ιερό: να κάνει ένα παλικαράκι να χαμογελάσει. Και αυτό, Ανδρέα, είναι το πιο σημαντικό γκολ της καριέρας σου.
Χορηγούμενο
