Κάθε χρόνο στις 14 Φεβρουαρίου, ο κόσμος πλημμυρίζει από σοκολατάκια, λουλούδια και τρυφερά δείπνα. Ωστόσο, η ιστορία του Αγίου Βαλεντίνου κρύβει ένα παρελθόν βαμμένο με αίμα, βία και αρχαία παγανιστικά τελετουργικά που ελάχιστα θυμίζουν τον σημερινό ρομαντισμό. Πριν ο χριστιανισμός καθιερώσει τη γιορτή, η Ρώμη «φλεγόταν» από τα Λουπερκάλια, μια γιορτή που περιελάμβανε μέχρι και δημόσια μαστιγώματα γυναικών.
Τα Λουπερκάλια και η αιματηρή ρίζα της 14ης Φεβρουαρίου
Πριν επικρατήσει η φιγούρα του Αγίου, οι Ρωμαίοι γιόρταζαν τα Λουπερκάλια (ή Λύκια) από τις 13 έως τις 15 Φεβρουαρίου. Στην ιερή σπηλιά του Παλατίνου Λόφου, εκεί που η λύκαινα λέγεται ότι θήλασε τον Ρωμύλο και τον Ρώμο, οι ιερείς θυσίαζαν κατσίκια και σκύλους.
Το τελετουργικό ήταν ανατριχιαστικό: Ράντιζαν με το αίμα τα πρόσωπα των παρευρισκόμενων και στη συνέχεια οι άνδρες έκοβαν λωρίδες από το δέρμα των ζώων. Με αυτές τις λωρίδες, έτρεχαν στους δρόμους και μαστίγωναν τις γυναίκες που περίμεναν γυμνές, πιστεύοντας ότι αυτό το βίαιο έθιμο γονιμότητας θα τις βοηθούσε να συλλάβουν. Η ημέρα κατέληγε σε ένα άκρατο γλεντοκόπι και μια ιδιότυπη κλήρωση, όπου οι εργένηδες διάλεγαν το όνομα της συντρόφου τους για την υπόλοιπη χρονιά.
Ποιος ήταν ο Άγιος Βαλεντίνος και γιατί εκτελέστηκε από τους Ρωμαίους;
Η Καθολική Εκκλησία αναγνωρίζει τρεις διαφορετικές εκδοχές για τον Άγιο Βαλεντίνο, όμως ο πιο δημοφιλής θρύλος αφορά έναν ιερέα που αψήφησε τον αυτοκράτορα Κλαύδιο Β’. Ο αυτοκράτορας είχε απαγορεύσει τους γάμους, θεωρώντας ότι οι ανύπαντροι άνδρες είναι καλύτεροι στρατιώτες. Ο Βαλεντίνος, ωστόσο, συνέχισε να παντρεύει κρυφά τους ερωτευμένους, οδηγώντας τον εαυτό του στο μαρτύριο.
Μια άλλη συγκινητική εκδοχή αναφέρει ότι ο Βαλεντίνος, ενώ ήταν φυλακισμένος, ερωτεύτηκε την κόρη του δεσμοφύλακά του. Λίγο πριν την εκτέλεσή του, της έστειλε ένα γράμμα υπογράφοντας ως «από τον Βαλεντίνο σου», μια φράση που έμελλε να μείνει στην ιστορία για αιώνες.
Ο Άγιος Υάκινθος και οι Ορθόδοξες εναλλακτικές στην Ελλάδα
Παρόλο που ο Άγιος Βαλεντίνος κυριάρχησε στην ελληνική αγορά από τα τέλη του ’70, η Ορθόδοξη Εκκλησία δεν τον αναγνωρίζει στο εορτολόγιό της. Ως απάντηση, το 1994 προτάθηκε ο Άγιος Υάκινθος, ο οποίος τιμάται στις 3 Ιουλίου. Ο Υάκινθος, ένας νεαρός θαλαμηπόλος του αυτοκράτορα Τραϊανού, πέθανε από ασιτία στη φυλακή σε ηλικία μόλις 20 ετών, επειδή αρνήθηκε να απαρνηθεί τον Χριστιανισμό.
Σήμερα, ο ναός του Αγίου Υακίνθου στον Ψηλορείτη αποτελεί το επίκεντρο των εορτασμών για τον έρωτα και την ποίηση κάθε καλοκαίρι. Παράλληλα, ο μακαριστός Αρχιεπίσκοπος Χριστόδουλος είχε προτείνει ως ημέρα των ερωτευμένων τη 13η Φεβρουαρίου, ημέρα μνήμης των Αποστόλων Ακύλα και Πρίσκιλλας, ενός υποδειγματικού ζευγαριού της πρωτοχριστιανικής περιόδου.
Χορηγούμενο