Διπλή επιστροφή ενοικίου για εκπαιδευτικούς: Ουσιαστική οικονομική ανάσα ή απλώς μια πρόσκαιρη λύση;

Πίσω από τις πρόσφατες εξαγγελίες του Υπουργείου Παιδείας κρύβεται μια σκληρή πραγματικότητα που βιώνουν χιλιάδες εκπαιδευτικοί κάθε χρόνο. Σε μια περίοδο όπου το κόστος ζωής πιέζει ασφυκτικά τα νοικοκυριά, η πρόβλεψη για επιστροφή δύο ενοικίων ετησίως αποτελεί μια από τις κεντρικές παρεμβάσεις του νέου νομοσχεδίου των Κ. Πιερρακάκη και Θ. Πετραλιά.

Το πλαίσιο της νέας ρύθμισης

Το μέτρο αφορά δημόσιους λειτουργούς που μισθώνουν κατοικία εκτός της έδρας τους, με συγκεκριμένες εξαιρέσεις και προϋποθέσεις:

• Γεωγραφικό πεδίο: Αφορά όσους υπηρετούν εκτός Περιφέρειας Αττικής (με εξαίρεση την Π.Ε. Νήσων) και εκτός Π.Ε. Θεσσαλονίκης.

• Κριτήρια: Θεσμοθετείται χωρίς εισοδηματικά κριτήρια, αναγνωρίζοντας το οριζόντιο πρόβλημα της στέγασης.

• Οικονομικό όφελος: Διπλασιάζεται η ενίσχυση, από ένα ενοίκιο ετησίως σε δύο.

Παράδειγμα: Ένας εκπαιδευτικός με ενοίκιο 600€, εκεί που λάμβανε 600€ επιστροφή, πλέον θα λαμβάνει 1.200€. Για έναν νεοδιόριστο, αυτό ισοδυναμεί πρακτικά με έναν επιπλέον μισθό τον χρόνο.

Η σκληρή καθημερινότητα του «εκπαιδευτικού σε μετάθεση»

Παρά τη θετική κατεύθυνση του μέτρου, η καθημερινότητα παραμένει ένας αγώνας δρόμου. Κάθε Σεπτέμβριο, η «Οδύσσεια» των αναπληρωτών και των νεοδιόριστων περιλαμβάνει:

1. Δυσβάσταχτο κόστος: Ενοίκια που αγγίζουν τα 450–650€ για μικρές γκαρσονιέρες, την ώρα που ο καθαρός μισθός συχνά δεν ξεπερνά τα 1.000€.

2. Διπλά έξοδα: Πολλοί αναγκάζονται να διατηρούν το πατρικό τους σπίτι ή την κύρια κατοικία τους, ενώ επιβαρύνονται με εγγυήσεις και μεσιτικά έξοδα.

3. Το αγκάθι του Airbnb: Στις τουριστικές περιοχές, η διαθεσιμότητα είναι ελάχιστη. Δεν είναι σπάνιες οι περιπτώσεις εκπαιδευτικών που αναγκάζονται να συγκατοικήσουν σε ημιτελή κτίσματα ή να αλλάζουν νησί καθημερινά.

Σύγκριση Αναγκών vs. Παροχών

Είναι αρκετό το μέτρο;

Η διπλή επιστροφή ενοικίου είναι αναμφίβολα μια θετική εξέλιξη, καθώς αναγνωρίζει ότι η εκπαίδευση στην περιφέρεια βασίζεται σε ανθρώπους που εργάζονται μακριά από τις εστίες τους. Ωστόσο, το ερώτημα παραμένει: Μπορεί μια ετήσια επιδότηση να λύσει ένα δομικό πρόβλημα;

Οι εκπαιδευτικοί επισημαίνουν ότι για μια ριζική λύση απαιτούνται:

• Μόνιμες αυξήσεις μισθών που να ανταποκρίνονται στον πληθωρισμό.

• Δημιουργία κρατικών κατοικιών ή αξιοποίηση δημοτικών ακινήτων.

• Ειδικά επιδόματα για νησιωτικές περιοχές με ακραίο κόστος διαβίωσης.

• Μέριμνα για Αττική και Θεσσαλονίκη, όπου το στεγαστικό είναι εξίσου εκρηκτικό αλλά οι εκπαιδευτικοί εξαιρούνται από το μέτρο.

Το ευρύτερο κοινωνικό μήνυμα

Η στήριξη των εκπαιδευτικών δεν είναι απλώς ένα λογιστικό μέγεθος. Είναι ένα μήνυμα για το πώς η Πολιτεία αντιλαμβάνεται το δημόσιο σχολείο. Όταν ένας νέος δάσκαλος καλείται να «ριζώσει» σε ένα ακριτικό νησί, η οικονομική του αξιοπρέπεια είναι η εγγύηση για τη σταθερότητα της τοπικής σχολικής κοινότητας.

Σε μια εποχή δημογραφικής συρρίκνωσης, όσοι κρατούν «όρθια» τα σχολεία στην περιφέρεια πρέπει να αντιμετωπίζονται ως στρατηγικός πυλώνας της χώρας και όχι ως εποχικοί εργαζόμενοι.

Ακολουθήστε το panictimes στο