Η διαχρονική σύγκρουση ανάμεσα στην πίστη και τη λογική αποκτά νέα διάσταση μέσα από μια πρωτοποριακή κοσμολογική προσέγγιση. Ο Michael Guillén, διακεκριμένος φυσικός με θητεία στο Πανεπιστήμιο του Χάρβαρντ, υποστηρίζει ότι οι απαντήσεις στο ερώτημα «πού βρίσκεται ο Παράδεισος» ενδέχεται να κρύβονται στους νόμους της φυσικής και συγκεκριμένα πέρα από το απώτατο όριο του κόσμου μας.
Ο Κοσμολογικός Ορίζοντας ως το «κατώφλι» για τον Παράδεισο
Η θεωρία του Guillén εστιάζει στον λεγόμενο κοσμολογικό ορίζοντα, το σημείο δηλαδή όπου το παρατηρήσιμο σύμπαν σταματά. Λόγω της συνεχούς διαστολής του χωροχρόνου, υπάρχουν γαλαξίες που απομακρύνονται από εμάς με ταχύτητα μεγαλύτερη από αυτή του φωτός, καθιστώντας τους αόρατους για πάντα.
Ο φυσικός προτείνει ότι αυτό το οπτικό όριο δεν είναι απλώς ένα τέλος στην παρατήρηση, αλλά ένα πραγματικό «κατώφλι» του απείρου. Σύμφωνα με αυτή την εκδοχή, ο χώρος πέρα από τον ορίζοντα είναι συμβατός με μη υλικές οντότητες και την ιδιότητα της αχρονικότητας. Εκεί, όπου η ύλη όπως την ξέρουμε παύει να υφίσταται, η επιστήμη θα μπορούσε θεωρητικά να «χωρέσει» την έννοια του ουρανού ή του Παραδείσου.
Τι λέει η επίσημη Κοσμολογία για το όριο του Σύμπαντος
Για να κατανοήσουμε αν η επιστήμη μπορεί να απαντήσει στο πού βρίσκεται ο.. Παράδεισος, πρέπει να δούμε τι ορίζει η φυσική ως «ορίζοντα». Δεν πρόκειται για ένα φυσικό τείχος, αλλά για ένα όριο που επιβάλλεται από:
-
Την πεπερασμένη ταχύτητα του φωτός.
-
Την ηλικία του σύμπαντος (περίπου 13,8 δισεκατομμύρια έτη).
Κεντρικό ρόλο σε αυτή την έρευνα παίζει η κοσμική ακτινοβολία υποβάθρου (CMB). Πρόκειται για το αρχαιότερο φως στο σύμπαν, ένα «απολίθωμα» που εκπέμφθηκε μόλις 380.000 χρόνια μετά το… Big Bang και αποτελεί το τελευταίο ορατό σύνορο πριν το απόλυτο σκοτάδι του αγνώστου.
Ο χρόνος που «παγώνει» και οι αντιρρήσεις των επιστημόνων
Το πιο αμφιλεγόμενο σημείο της θεωρίας για το πού βρίσκεται ο Παράδεισος αφορά τη σχετικότητα του χρόνου. Ο Guillén ισχυρίζεται ότι στον κοσμολογικό ορίζοντα ο χρόνος «παγώνει». Ωστόσο, η Θεωρία της Σχετικότητας του Αϊνστάιν ξεκαθαρίζει ότι αυτό είναι μια ψευδαίσθηση του παρατηρητή.
Συγκλονιστική απόδειξη: Τι συμβαίνει με την ψυχή μετά τον θάνατο;
Ενώ ένας εξωτερικός παρατηρητής βλέπει ένα αντικείμενο να επιβραδύνει μέχρι ακινησίας πλησιάζοντας έναν ορίζοντα… Για το ίδιο το αντικείμενο ο χρόνος κυλά κανονικά. Οι ειδικοί προειδοποιούν ότι η μετατροπή ενός γεωμετρικού ορίου σε μεταφυσική αφήγηση είναι παρακινδυνευμένη.
Παρόλα αυτά, η προσπάθεια να εντοπιστεί ο Παράδεισος μέσω της επιστήμης παραμένει μια γοητευτική γέφυρα ανάμεσα στον υλικό κόσμο και το πνευματικό μυστήριο, προκαλώντας μας να κοιτάξουμε λίγο πιο μακριά από εκεί που φτάνει το μάτι μας.
Χορηγούμενο
