Υπάρχουν καλλιτέχνες που σπούδασαν την υποκριτική και υπάρχουν και εκείνοι που γεννήθηκαν με το γέλιο στο αίμα τους. Ο Βασίλης Αυλωνίτης ανήκει στη δεύτερη κατηγορία. Ο άνθρωπος που έγινε ένας από τους σημαντικότερους πυλώνες του ελληνικού κινηματογράφου, ξεκίνησε την καριέρα του όχι από μια δραματική σχολή, αλλά από ένα αναπάντεχο περιστατικό που έμοιαζε περισσότερο με φάρσα παρά με επαγγελματικό ξεκίνημα.
Το σπρώξιμο στο Θησείο: Πώς ο Βασίλης Αυλωνίτης έγινε ηθοποιός από μια φάρσα
Όλα ξεκίνησαν το 1924 στο Θησείο. Ο νεαρός τότε Αυλωνίτης, έχοντας ολοκληρώσει τη θητεία του, εργαζόταν ως βοηθός σκηνικών στο θέατρο «Έντεν». Παρότι η δουλειά του ήταν πίσω από τα φώτα, η παρέα του γνώριζε καλά το πηγαίο ταλέντο του στα αστεία. Ένα βράδυ, οι φίλοι του αποφάσισαν να του κάνουν μια «πλάκα» που θα άλλαζε την ιστορία της ελληνικής επιθεώρησης: τον έσπρωξαν ξαφνικά πάνω στη σκηνή, μπροστά στα μάτια του έκπληκτου κοινού.
Αντί να παγώσει, ο Βασίλης Αυλωνίτης αυτοσχεδίασε. Άρχισε να κάνει αστείες γκριμάτσες και να χορεύει με τον δικό του μοναδικό τρόπο, προκαλώντας κύματα γέλιου. Εκείνο το τυχαίο «σπρώξιμο» ήταν η στιγμή που ο ελληνικός κινηματογράφος απέκτησε έναν από τους μεγαλύτερους αστέρες του. Η αποδοχή του κόσμου ήταν τόσο θερμή, που το επίσημο ντεμπούτο του με τις «Ερωτικές Γκάφες» δεν άργησε να έρθει.
Η θρυλική τριάδα και ο Βασίλης Αυλωνίτης στο ελληνικό θέατρο
Η πορεία του ήταν ραγδαία. Μέχρι το 1928 είχε ήδη τον δικό του θίασο, αλλά η κορύφωση ήρθε το 1961 με τη δημιουργία ενός «χρυσού τριγώνου». Η συνεργασία Βασίλης Αυλωνίτης – Γεωργία Βασιλειάδου – Νίκος Ρίζος υπήρξε η πιο επιτυχημένη στην ιστορία του θεάτρου μας.
Αυτοί οι τρεις σπουδαίοι καλλιτέχνες περιόδευσαν σε κάθε γωνιά της Ελλάδας και του εξωτερικού, χαρίζοντας μάλιστα στιγμές χαράς στους Έλληνες μετανάστες της Γερμανίας. Η χημεία τους ήταν αξεπέραστη, με τον Αυλωνίτη να χρησιμοποιεί την πληθωρική του προσωπικότητα και τον απαράμιλλο αυτοσχεδιασμό του για να κερδίζει κάθε θεατή.
Από τη Λατέρνα στη Σοφερίνα: Ο Βασίλης Αυλωνίτης στη μεγάλη οθόνη
Αν και ξεκίνησε το 1929 με τη «Μαρία την Πενταγιώτισσα», η απόλυτη καθιέρωση ήρθε τις δεκαετίες του ’50 και του ’60. Συμμετέχοντας σε περισσότερες από 80 ταινίες, ο Αυλωνίτης δημιούργησε χαρακτήρες που έμειναν αθάνατοι. Ποιος μπορεί να ξεχάσει την ερμηνεία του στη «Λατέρνα, Φτώχεια και Φιλότιμο» και επίσης τη συμμετοχή του στη «Σοφερίνα»;
Ο Βασίλης Αυλωνίτης ως ηθοποιός κατάφερε κάτι μοναδικό: να είναι ταυτόχρονα λαϊκός και αρχοντικός, αστείος αλλά και βαθιά ανθρώπινος. Η «πλάκα» στο Θησείο δεν γέννησε απλώς έναν κωμικό, αλλά έναν καλλιτέχνη που η αύρα του συνεχίζει να σκορπά το γέλιο μέσα από τις ασπρόμαυρες οθόνες μας μέχρι σήμερα.
Χορηγούμενο
