27 Μαΐου: Άγιος Ιωάννης ο Ρώσος – Η ζωή, τα θαύματα και το προσκύνημα στο Νέο Προκόπι

Ο Όσιος Ιωάννης ο Ρώσος, ένας άγιος που τιμάται από την Ελληνορθόδοξη Εκκλησία στις 27 Μαΐου, είναι γνωστός για την ενάρετη ζωή του. Από αιχμάλωτος πολέμου κατέληξε δούλος ενός Τούρκου Αγά. διακρινόμενος για την καλοσύνη, την ταπεινότητα και την αμετάθετη πίστη του. Το άφθαρτο σκήνωμά του φυλάσσεται στο Νέο Προκόπι Ευβοίας. Και ο ίδιος θεωρείται θαυματουργός, με πολλές μαρτυρίες να πιστοποιούν τη βοήθειά του στην θεραπεία ασθενών.

Η βιογραφία του Αγίου Ιωάννη του Ρώσου

Ο Άγιος Ιωάννης ο Ρώσος γεννήθηκε γύρω στο 1690 στη Μικρά Ρωσία, την σημερινή Ουκρανία, από ευσεβείς χριστιανούς γονείς. Υπηρέτησε στον στρατό του Μεγάλου Πέτρου και συμμετείχε στον Ρωσοτουρκικό πόλεμο (1710-1711), όπου συνελήφθη και πουλήθηκε ως σκλάβος σε έναν Τούρκο αξιωματικό ιππικού από το χωριό Προκόπι της Μικράς Ασίας. Ο Τούρκος αξιωματικός τον μετέφερε στο Προκόπι και εκεί επιχείρησε, όπως ήταν συνηθισμένο, να τον προσηλυτίσει στο Ισλάμ. Ο Άγιος αντιστάθηκε σθεναρά σε κάθε προσπάθεια, και τελικά ο Τούρκος τον άφησε να διατηρήσει την χριστιανική του πίστη.

Οι συνθήκες ζωής του Αγίου ήταν εξαιρετικά δύσκολες. Κοιμόταν στον στάβλο του αφέντη του, μαζί με τα ζώα που φρόντιζε. Η τροφή του ήταν λιγοστή, τα ρούχα του φτωχικά και συχνά περπατούσε ξυπόλητος. Στον στάβλο αυτόν προσευχόταν. Ενώ τα βράδια επισκεπτόταν έναν κοντινό ναό αφιερωμένο στον Άγιο Γεώργιο.

Ο Τούρκος αφέντης

Ο Τούρκος αφέντης του απέκτησε μεγάλη περιουσία και έγινε ένας από τους ισχυρότερους άνδρες της περιοχής. Όταν κάποια στιγμή ο Τούρκος αξιωματικός ταξίδεψε στη Μέκκα για προσκύνημα, ο Άγιος Ιωάννης με θαυμαστό τρόπο έστειλε από το Προκόπι ένα πιάτο με ρύζι για τον αφέντη του στη Μέκκα. Αρχικά, δεν τον πίστεψαν. Αλλά όταν ο Τούρκος επέστρεψε φέρνοντας μαζί του το πιάτο, όλοι οι κάτοικοι της περιοχής πείστηκαν για το θαύμα.

Ο Τούρκος, θέλοντας να τιμήσει τον Άγιο, του πρότεινε καλύτερες συνθήκες διαβίωσης. Ωστόσο, ο Άγιος αρνήθηκε και συνέχισε να φροντίζει τα ζώα και να μένει στον στάβλο. Έζησε έτσι την υπόλοιπη ζωή του, εργαζόμενος την ημέρα και προσευχόμενος τη νύχτα, μέχρι τις 27 Μαΐου του 1730, όταν απεβίωσε σε ηλικία 40 ετών.

Επίσης η αγιότητα του Ιωάννη ήταν φανερή, όπως και η αγάπη του για τον Θεό και τους ανθρώπους. Όταν πλησίαζε το τέλος του, ζήτησε να λάβει τη Θεία Κοινωνία. Ο ιερέας, γνωρίζοντας τον φανατισμό των Τούρκων, έκρυψε τη Θεία Μετάληψη σε ένα μήλο για να την προστατεύσει και την μετέφερε αθόρυβα στο σπίτι του Τούρκου για τον Άγιο. Μετά την κοίμησή του, ο Τούρκος παρέδωσε το σώμα του στους χριστιανούς του Προκοπίου για να το θάψουν σύμφωνα με τις χριστιανικές παραδόσεις.

Το σκήνωμα του Αγίου

Το σώμα του Αγίου ενταφιάστηκε στο χριστιανικό κοιμητήριο και παρέμεινε εκεί για τρεισήμισι χρόνια. Μετά από αυτό το διάστημα, ο Άγιος εμφανίστηκε σε όνειρο ενός γέροντα ιερέα, ζητώντας την ανακομιδή του ιερού λειψάνου του. Οι χριστιανοί πραγματοποίησαν την ανακομιδή και το τοποθέτησαν σε λάρνακα κάτω από την Αγία Τράπεζα του ναού του Αγίου Γεωργίου, όπου συνήθιζε να προσεύχεται ο Άγιος εν ζωή.

Το 1930 άρχισε η κατασκευή ενός ναού προς τιμήν του Αγίου. Η οποία ολοκληρώθηκε το 1951 χάρη στις προσπάθειες των πιστών. Τότε, το λείψανο του Αγίου μεταφέρθηκε στον νέο ναό, όπου βρίσκεται μέχρι σήμερα. Πιστοί από την Ελλάδα και το εξωτερικό επισκέπτονται τον ναό για να προσκυνήσουν τον Άγιο. Αναρίθμητα είναι τα θαύματά του, πολλά άγνωστα. Αλλά και αρκετά γνωστά στο ευρύ κοινό. Κάθε χρόνο, εκατοντάδες πιστοί καταφθάνουν στην εκκλησία του για να προσευχηθούν και να ανάψουν ένα κερί, ενώ κάποιοι συγκινημένοι μοιράζονται τις θαυμαστές εμπειρίες που έζησαν και δεν θα ξεχάσουν ποτέ.