Αδιανόητο: Η Λιβύη μας απειλεί με πόλεμο για τις γεωτρήσεις στα ελληνικά «Οικόπεδα» νότια της Κρήτης

Αδιανόητο: Τώρα, και η Λιβύη μας απειλεί με πόλεμο για τα ελληνικά «Οικόπεδα» και τις γεωτρήσεις που έχει αποφασίσει να ξεκινήσει η Ελλάδα νότια της Κρήτης

Η πρόσφατη αντίδραση του Υπουργείου Εξωτερικών της Λιβύης στις ελληνικές προθέσεις για εξερεύνηση υδρογονανθράκων νότια της Κρήτης, όπου διεκδικεί τμήματα οικοπέδων, αναδεικνύει για ακόμη μια φορά την επίπτωση της διαχρονικής ελληνικής υποχωρητικότητας στις εξωτερικές μας σχέσεις. Από το 2009 και μετά, η Ελλάδα έχει επιδείξει μια στάση που, όπως φάνηκε και με την υπόθεση του νορβηγικού πλοίου “Μαλενέ Όστερβολτ” το 2008, έχει αποθρασύνει ακόμη και χώρες με περιορισμένη διεθνή επιρροή, όπως η διχασμένη Λιβύη.

Λιβύη: Σφοδρές αντιδράσεις για τις γεωτρήσεις Νότια Κρήτης

Η Λιβύη -με τις πλάτες της Τουρκίας- μας απειλεί με πόλεμο για τις γεωτρήσεις στα ελληνικά «Οικόπεδα» νότια της Κρήτης

Η Λιβύη, ενθαρρυμένη από το σύμφωνο αμυντικής και ενεργειακής συνεργασίας που έχει συνάψει με την Τουρκία, δείχνει το θράσος να εκφράζει «αντιρρήσεις» στην αξιοποίηση του ελληνικού εθνικού πλούτου. Αυτό συμβαίνει λίγες μόλις ημέρες μετά την ανακοίνωση του Έλληνα Υπουργού Εξωτερικών, Γιώργου Γεραπετρίτη, για επίσκεψη στη Λιβύη στις αρχές Ιουλίου, με σκοπό την επανέναρξη των διαβουλεύσεων για την οριοθέτηση της ΑΟΖ. Η λιβυκή αντίδραση, η οποία απορρίπτει τον διεθνή διαγωνισμό για την εξερεύνηση υδρογονανθράκων σε περιοχές νότια της Κρήτης, αποτελεί σαφή πρόκληση και υπογραμμίζει την ανάγκη για άμεση και αποφασιστική ελληνική στάση.

Το Πάθημα του “Μπάμπουρα” ως Προειδοποίηση

Η τρέχουσα κατάσταση φέρνει στο νου την περίπτωση του κοιτάσματος «Μπάμπουρας» νοτιοανατολικά της Θάσου, ένα κοίτασμα με εκτιμώμενη δυναμικότητα περίπου 1 δισ. βαρέλια, δηλαδή δέκα φορές μεγαλύτερο από αυτό του Πρίνου. Μετά την κρίση του 1987 και το περίφημο μνημόνιο Παπούλια – Γιλμάζ του 1988, η Ελλάδα, προκειμένου να αποχωρήσει ο τουρκικός στόλος από το Βόρειο Αιγαίο, αποδέχθηκε να απέχει από τις έρευνες. Αυτή η συμφωνία έδωσε στην Τουρκία λόγο εντός της ελληνικής υφαλοκρηπίδας, με αποτέλεσμα ένα κοίτασμα που θα μπορούσε να αλλάξει την οικονομική μοίρα της χώρας να παραμένει «νεκρό» για δεκαετίες. Το γεγονός ότι το 70% των αποθεμάτων του βρίσκεται πέρα από τα 6 ναυτικά μίλια, αναδεικνύει εμφατικά το τίμημα της μη επέκτασης των χωρικών υδάτων στα 12 ναυτικά μίλια.

Επιτακτική Ανάγκη η Αποφασιστικότητα και η Αποστομωτική Απάντηση

Ο κίνδυνος επανάληψης παρόμοιων σεναρίων, όπως αυτά που βίωσε η Κύπρος, η οποία κατέληξε να εκμεταλλεύεται μόνο τα κοιτάσματα στη νοτιοανατολική της ΑΟΖ, είναι υπαρκτός. Η Ελλάδα οφείλει να είναι αποφασιστική. Δεν μπορεί να φοβάται ένα διχασμένο κράτος όπως η Λιβύη, το οποίο στερείται στρατού, ναυτικού και αεροπορίας.

Στην παρούσα περίπτωση, η Ελλάδα πρέπει να προχωρήσει κανονικά τις έρευνες και να διαμηνύσει με σαφήνεια ότι οποιαδήποτε παρενόχληση στις ελληνικές πλατφόρμες θα αντιμετωπιστεί με στρατιωτικά μέσα. Ακόμη και στην περίπτωση που η Τουρκία προσπαθήσει να συνδράμει τη Λιβύη, η Ελλάδα βρίσκεται σε επιχειρησιακά πλεονεκτική θέση λόγω της γεωγραφικής εγγύτητας της Κρήτης. Το νησί διαθέτει την 115 Πτέρυγα Μάχης, συστήματα Patriot και S-300, καθώς και ναυτική βάση, προσφέροντας ένα συντριπτικό πλεονέκτημα στην άμυνα της περιοχής, σε αντίθεση με το Καστελόριζο όπου το επιχειρησιακό περιβάλλον είναι διαφορετικό.

«Βόμβα»: Η Τουρκία ξεκινάει γεωτρήσεις σε περιοχές που «ανήκουν» δήθεν στη Λιβύη και βάζει «φωτιά» σε Αιγαίο και Μεσόγειο!

Η κυβέρνηση οφείλει να επιδείξει πυγμή και αποφασιστικότητα, αξιοποιώντας τόσο τη νομιμοποίηση που διαθέτει για να ενεργήσει καταλυτικά όσο και το στρατιωτικό της πλεονέκτημα. Η στιγμή απαιτεί ξεκάθαρες κινήσεις για τη διασφάλιση των κυριαρχικών δικαιωμάτων και του εθνικού πλούτου.