Γιάννης Πουλόπουλος: «Το Άγαλμα» και η συγκλονιστική άγνωστη ιστορία του

Γιάννης Πουλόπουλος: «Το Άγαλμα» και η συγκλονιστική άγνωστη ιστορία του τραγουδιστή που σημάδεψε μια ολόκληρη εποχή

Αν υπάρχει ένα τραγούδι που σφράγισε τους έρωτες και τα όνειρα μιας ολόκληρης γενιάς Ελλήνων, αυτό είναι αναμφισβήτητα το «Άγαλμα». Μέσα από τη μαγική ερμηνεία του σπουδαίου Γιάννη Πουλόπουλου, το κομμάτι αυτό δεν ήταν απλώς μια επιτυχία, αλλά ένα σύμβολο μιας εποχής.

Γιάννης Πουλόπουλος: «Το Άγαλμα» και η συγκλονιστική άγνωστη ιστορία του

Το «Άγαλμα», σε μουσική του ανυπέρβλητου Μίμη Πλέσσα και στίχους του χαρισματικού Λευτέρη Παπαδόπουλου, κυκλοφόρησε το 1969 ως μέρος του θρυλικού δίσκου «Ο Δρόμος». Ο δίσκος αυτός, που έγινε ο πρώτος χρυσός στην Ελλάδα, περιείχε μερικά από τα πιο πολυτραγουδισμένα κομμάτια στη χώρα μας. Το «Άγαλμα» ξεχώρισε αμέσως, κυκλοφορώντας και σε 45άρι single.

Ο Λευτέρης Παπαδόπουλος, με τη μοναδική του πένα, άφησε το στίχο του «άγαλμα» να πλανάται στην ατμόσφαιρα, δημιουργώντας ερμηνείες και συζητήσεις. Αρκετοί τότε είχαν σχολιάσει ότι η λέξη αναφερόταν σε κοπέλες του δρόμου, δίνοντας στο τραγούδι μια ιδιαίτερη, σκοτεινή διάσταση.

Θυμηθείτε στο παρακάτω βίντεο το «Άγαλμα»

Από μπογιατζής στα αστέρια

Ο Γιάννης Πουλόπουλος όμως δεν ήταν πάντα στα φώτα της δημοσιότητας. Όπως αποκάλυψε ο ίδιος, ξεκίνησε ως μπογιατζής, με μια βαθιά επιθυμία να ξεφύγει από την οικοδομή και να κάνει κάτι καλύτερο. Αν και δεν του άρεσαν οι λαϊκοί τραγουδιστές της εποχής, μέσα του ένιωθε ότι μπορούσε να τα καταφέρει.

Η ευκαιρία ήρθε στην Columbia, όπου κλείστηκε ένα ραντεβού για ακρόαση μαζί με άλλους 45 υποψήφιους. Μέσα από το τζάμι του στούντιο, μια επιτροπή θρύλων —ανάμεσά τους ο Βασίλης Τσιτσάνης, ο Γιάννης Παπαϊωάννου, ο Απόστολος Καλδάρας και ο Μίκης Θεοδωράκης— ψήφιζε “Ναι” ή “Όχι”.

Δείτε επίσης – Σοκ: Πως ζει ο εγγονός του Μίκη Θεοδωράκη Άγγελος Θεοδωράκης Παπαγγελίδης;

Οι προηγούμενοι ερμήνευαν αμανέδες και τσιφτετέλια. Όταν ήρθε η σειρά του Πουλόπουλου, ζήτησε να πει ένα τραγούδι του Θεοδωράκη. Οι μουσικοί τον κοίταξαν απορημένοι, αλλά εκείνος επέμεινε. Με το που ξεκίνησε να τραγουδά, ο ίδιος ο Μίκης Θεοδωράκης σηκώθηκε και είπε: «Σας κάνει δε σας κάνει, τον κάνω εγώ τραγουδιστή. Για πάρτη μου».

Έτσι ξεκίνησε μια λαμπρή καριέρα, γεμάτη μεγάλες συνεργασίες με τους πιο σημαντικούς συνθέτες της εποχής, όπως οι Γιάννης Σπανός, Μάνος Λοΐζος, Νίκος Μαμαγκάκης, Γιάννης Γλέζος και Λίνος Κόκοτος.

Δείτε στο βίντεο την αποκαλυπτική συνέντευξη που είχε δώσει ο Γιάννης Πουλόπουλος στον Νίκο Χατζηνικολάου και το «Ενώπιος Ενωπίω»

Η περηφάνια και η αλήθεια

Για τον Γιάννη Πουλόπουλο, η επιτυχία δεν ήταν το χειροκρότημα. Όπως είχε δηλώσει, όταν τη δεκαετία του ’80 ήταν πρωτοσέλιδο σε επτά από τα δέκα περιοδικά της χώρας, ένιωσε την ανάγκη να αποτραβηχτεί από τα φώτα. «Επιτυχία για μένα είναι να έχω πει εκπληκτικά ένα κομμάτι και να μου σηκώνεται η τρίχα όταν το ακούω», είχε πει.

Ο Πουλόπουλος δεν σταμάτησε να εξελίσσεται. Τη δεκαετία του ’70, συνεργάστηκε με τους Γιάννη Γλέζο και Νίκο Μαμαγκάκη, μελοποιώντας έργα μεγάλων ποιητών όπως ο… Πάμπλο Νερούδα, ο Φεδερίκο Γκαρθία Λόρκα και ο Γιάννης Ρίτσος. Έφτασε να τραγουδήσει ακόμα και στο θρυλικό Carnegie Hall της Νέας Υόρκης, την επόμενη κιόλας μέρα από την Shirley Bassey.

Η διορατικότητά του, η ικανότητά του να βλέπει την πορεία ενός τραγουδιού, ήταν αυτή που τον έκανε ξεχωριστό. Ήταν ένας καλλιτέχνης που ήθελε να είναι περήφανος για ό,τι κάνει, πιστεύοντας ότι το μόνο που χρωστούσε στον εαυτό του ήταν να είναι «εντάξει» απέναντί του.

Δείτε στο παρακάτω βίντεο την τελευταία συνέντευξη του Γιάννη Πουλόπουλου

Σαν σήμερα, πριν από πέντε χρόνια, στις… 24 Αυγούστου του 2020, ο Γιάννης Πουλόπουλος έφυγε από τη ζωή, αφήνοντας πίσω του μια ανεκτίμητη κληρονομιά. Μια φωνή που δεν έσβησε, αλλά ζει μέσα από τα τραγούδια του και συνεχίζει να συγκινεί τις επόμενες γενιές… Αποδεικνύοντας μάλιστα ότι η αληθινή επιτυχία είναι όταν «το ταξίδι συνεχίζεται…».

Πηγές:
ogdoo. gr
Απόσπασμα από συνέντευξη
στον Γιάννη Αλεξίου.
Απόσπασμα από συνέντευξη
στον Γιώργο Τσάμπρα για το
”Χρυσό Άλμπουμ του Ζάππινγκ”.