Η αντίληψη πλούσιων και φτωχών: Σπάταλοι ή τσιγκούνηδες;

Έχω παρατηρήσει ότι οι περισσότεροι από αυτούς που προσφέρουν ψιλά σε ανθρώπους στο δρόμο, είναι άτομα από χαμηλότερες κοινωνικές τάξεις. Θα μπορούσατε να αναρωτηθείτε πώς μπορώ να κατανοήσω με σιγουριά την κοινωνική τάξη του καθενός. Πιθανώς να με χαρακτηρίσετε φυσιογνωμίστρια, και ίσως να έχετε δίκιο. Αλλά, αν μιλήσουμε ειλικρινά, γενικά μπορούμε να διακρίνουμε ποιος είναι φτωχός, ποιος είναι σχεδόν φτωχός και ποιος είναι πλούσιος ή σχεδόν πλούσιος.

Πολλές φορές, βρίσκομαι σε σούπερ μάρκετ και παρατηρώ καλοντυμένους ανθρώπους να εξετάζουν το καλάθι με τα ψώνια κάποιου λιγότερο ευνοημένου. Συχνά, τα καλάθια τους περιέχουν: αναψυκτικά, μπύρες, κατεψυγμένες πίτσες, πατατάκια και γλυκά που βλάπτουν τα δόντια – όλα σε μεγάλες ποσότητες.

Στα τραπέζια τους, στις οικογενειακές γιορτές και στα πανηγύρια, υπάρχει μια τάση για υπερβολή. Αντίθετα, οι πλούσιοι προτιμούν έναν κομψό μινιμαλισμό.

Αναρωτιέμαι γιατί οι πλούσιοι αγοράζουν τόσα πολλά ανθυγιεινά προϊόντα αντί για βασικά τρόφιμα υγιεινής διατροφής, όπως φρούτα και λαχανικά, τα οποία είναι σχετικά οικονομικά. Εν τω μεταξύ, οι φτωχοί συχνά δεν αναγνωρίζουν τα περισσότερα από τα προϊόντα του πλούσιου.

Αυτή η κατάσταση καταδεικνύει μια κοινωνική αντίφαση: την έλλειψη ενημέρωσης που σχετίζεται με τη φτώχεια και την έλλειψη ενσυναίσθησης που συνδέεται με τον πλούτο – με τη δεύτερη να είναι πιο συχνή.

Συχνά οι φτωχοί ξοδεύουν πολλά σε ανθυγιεινές τροφές και μικροπράγματα. Γνωρίζοντας ότι με τον χαμηλό μισθό τους δεν πρόκειται να γίνουν ποτέ πλούσιοι. Από την άλλη πλευρά, οι πλούσιοι καταλαβαίνουν ότι θα μπορούσαν να βρεθούν σε δύσκολη θέση.

Αυτή η συνειδητοποίηση κάνει την αποταμίευση λιγότερο σημαντική όταν νιώθεις ότι δεν θα μπορέσεις ποτέ να κάνεις κάτι ουσιαστικό μακροπρόθεσμα. Ποιος λόγος υπάρχει να αποταμιεύσεις δέκα ή είκοσι ευρώ στο τέλος του μήνα. Αν δεν μπορείς να κάνεις κάτι σημαντικό με αυτά στο μέλλον;

Γνωρίζοντας την κακή τους κατάσταση, οι φτωχοί ξοδεύουν τα χρήματά τους σε μπύρες, γρήγορο φαγητό ή άλλες άμεσες απολαύσεις. Η δαπάνη χρημάτων γίνεται ένας τρόπος για να ανακουφίσουν την ένταση από το αίσθημα. Ότι δεν μπορούν να ξεφύγουν από τον κύκλο της φτώχειας.

Ευτυχία μέσα από τις αγορές τους

Επιδιώκουν την ευτυχία μέσα από τις αγορές τους, αγοράζοντας φτηνά προϊόντα που αναπληρώνουν κενά στη ζωή τους. Από την άλλη πλευρά, οι πλούσιοι τους βλέπουν ως τσιγκούνηδες και φιλάργυρους. Αποταμιεύουν τα πάντα γιατί γνωρίζουν ότι μπορούν να συσσωρεύσουν πλούτο, και γι’ αυτούς αυτό έχει πραγματική αξία.

Τα χρήματα γίνονται εμμονή για αυτούς, σχεδόν σαν παιχνίδι, καθώς παρακολουθούν τον πλούτο τους να αυξάνεται. Ο ενθουσιασμός τους είναι αυθόρμητος, καθώς η αξία των χρημάτων τους αυξάνεται, όπως η χαρά από ένα σκορ της ομάδας τους.

Ωστόσο, το άγχος τους εντείνεται καθώς φοβούνται μήπως ξοδέψουν και, το χειρότερο, χάσουν την οικονομική τους κατάσταση. Ο φόβος της πτώσης από τη θέση τους είναι υπαρκτός. Καθώς η θέση τους έχει κατακτηθεί είτε μέσω της περιουσίας τους είτε της δουλειάς τους.

Είναι ενδιαφέρον ότι και οι δύο ομάδες ζουν αγχωτικές ζωές. Ωστόσο, ο ένας από αυτούς τους δύο έχει περισσότερη ελευθερία από τον άλλον. Μαντέψτε ποιος είναι αυτός.