Πριν αφεθούν στην αγκαλιά του Μορφέα, άλλοι κάνουν τον σταυρό τους, άλλοι ψιθυρίζουν το «Πάτερ ημών», ενώ άλλοι απλώς βυθίζονται στην σιωπή. Η Εκκλησία, με την σοφία της, έχει θεσπίσει την ακολουθία του Αποδείπνου, μια σύντομη τελετή που περιλαμβάνει την απαγγελία του Συμβόλου της Πίστεως, του «Πιστεύω».
Ο λόγος που η Εκκλησία μας παροτρύνει να απαγγέλλουμε το «Πιστεύω» πριν τον ύπνο, δεν είναι άλλος από το να διακηρύξουμε την χριστιανική μας ταυτότητα ακόμη και στο τελευταίο λεπτό της ημέρας. Λίγο πριν παραδοθούμε στον ύπνο.
Ποιος μπορεί να εγγυηθεί ότι θα ανοίξουμε ξανά τα μάτια μας το πρωί; Γι’ αυτό ακριβώς απαγγέλλουμε το «Πιστεύω», για να μην βρεθούμε απροετοίμαστοι, αν ο ύπνος μας αποδειχθεί αιώνιος. Η προσευχή πριν τον ύπνο δεν είναι ένα απλό έθιμο για «καλά παιδιά». Όπως μας έλεγαν παλιά, αλλά εμπεριέχει ένα βαθύ νόημα, διδακτικό για όλους μας. Οι αρχαίοι πίστευαν ότι ο ύπνος είναι ο δίδυμος αδελφός του θανάτου. Και αυτό δεν είναι μια μακάβρια σκέψη.
Ο θάνατος είναι η μοναδική βεβαιότητα της ζωής. Γι’ αυτό, όταν ξυπνάμε το πρωί, ας δοξάζουμε τον Θεό και ας αγαπάμε όλο τον κόσμο.
Ας ζούμε κάθε μέρα σαν να είναι η τελευταία μας, χωρίς κακίες και μίση. Ας μην ομολογούμε την πίστη μας στον Θεό μόνο το βράδυ, μέσω μιας τυπικής προσευχής, απαγγέλλοντας το Απόδειπνο ή το «Πάτερ ημών» μηχανικά, ή κάνοντας τον σταυρό μας ψυχαναγκαστικά. Αυτό δεν έχει νόημα. Πολλοί κάνουν τον σταυρό τους πριν τον ύπνο από φόβο μην τους συμβεί κάτι κακό. Ο Θεός δεν είναι ούτε σκηνοθέτης ταινιών τρόμου, ούτε τιμωρός που θα μας τιμωρήσει αν ξεχάσουμε να κάνουμε τον σταυρό μας.
Ας πιστεύουμε σε ό,τι κάνουμε. Και αν προσευχόμαστε, ας το κάνουμε με ειλικρίνεια και ταπεινότητα. Όπως μας δίδαξε ο Χριστός. Αν θέλουμε να διδάξουμε την προσευχή στους άλλους, ας μην μένουμε μόνο στα λόγια. Αλλά ας γίνουμε παράδειγμα με τις πράξεις μας. Άκουσα πρόσφατα για έναν πατέρα που πιέζει τον έφηβο γιο του να απαγγείλουν μαζί το Απόδειπνο κάθε βράδυ. Η πίεση δεν θα φέρει αποτέλεσμα, ίσως μάλιστα να αποφέρει τα αντίθετα.
Επίσης ο Θεός θέλει απλά πράγματα: να προσευχόμαστε για όλους και να αγαπάμε όλο τον κόσμο. Αγάπη σημαίνει σεβασμός, σημαίνει να δίνουμε χώρο στον άλλο, όχι να επιβάλλουμε τις πεποιθήσεις μας. Οι υποχρεωτικές προσευχές και οι μακροσκελείς σταυροί δεν έχουν νόημα. Ο Θεός αγαπά τις σιωπηρές πράξεις: αυτές που δεν τις μαθαίνουν οι άλλοι, αυτές που δεν μας φέρνουν χειροκροτήματα και επαινέσεις, ούτε στο σπίτι, ούτε πουθενά. Μόνο έτσι η προσευχή έχει αξία.
Η Ορθόδοξη Εκκλησία τιμά σήμερα, 24 Φεβρουαρίου, ένα από τα πιο σημαντικά γεγονότα που αφορούν…
Οι υποψίες για μια παράλληλη σχέση συχνά ξεκινούν από μικρές αλλαγές στην καθημερινότητα, όμως μια…
Μια πρωτοφανής διαδικτυακή σύγκρουση ξέσπασε τις τελευταίες ώρες, με τον καυγά Καρανίκα – Πολάκη να…
Μια ανείπωτη τραγωδία στο ποδόσφαιρο συγκλονίζει τις τελευταίες ώρες τη Σενεγάλη και τον παγκόσμιο αθλητισμό.…
Ο οργασμός δεν αποτελεί απλώς το αποκορύφωμα της ερωτικής πράξης. Πρόκειται για μια συγκλονιστική βιολογική…
Το έθιμο της Κυράς Σαρακοστής αποτελεί μία από τις πιο όμορφες και διδακτικές παραδόσεις του…