Κι όμως γκαντεμιάζουμε μόνοι μας τον εαυτό μας

Κι όμως γκαντεμιάζουμε μόνοι μας τον εαυτό μας… Η λέξη που λέμε καθημερινά και φέρνει κακοτυχία

Είναι μια λέξη που χρησιμοποιούμε σχεδόν αυτόματα στην καθημερινότητά μας, τόσο ενσωματωμένη στον λόγο μας που σπάνια σταματάμε να σκεφτούμε τις επιπτώσεις της. Τη χρησιμοποιούμε για να περιγράψουμε τα πάντα: από αντικείμενα και καταστάσεις μέχρι τον ίδιο μας τον εαυτό. Ωστόσο, ψυχολόγοι και ειδικοί αυτοβελτίωσης προειδοποιούν: αυτή η φαινομενικά αθώα λέξη μπορεί να λειτουργεί ύπουλα, υπονομεύοντας τις προσπάθειές μας, ενισχύοντας τη μοιρολατρία και προσελκύοντας μια ανεξήγητη αρνητικότητα στη ζωή μας.

Κι όμως γκαντεμιάζουμε μόνοι μας τον εαυτό μας

Ποια είναι λοιπόν αυτή η λέξη που εκφέρουμε άκριτα, μέρα με τη μέρα; Δεν πρόκειται για κάποια βρισιά ή ταμπού. Πρόκειται για τη λέξη «προσπαθώ».

Γιατί το «Προσπαθώ» Κρύβει την Αποτυχία

Με την πρώτη ματιά, το «προσπαθώ» φαίνεται να δηλώνει θέληση, αγώνα και προσπάθεια. Στην πραγματικότητα, όμως, κρύβει μέσα του μια εγγενή αμφιβολία, την πιθανότητα της αποτυχίας και την έλλειψη πλήρους δέσμευσης.

Έρευνες στον τομέα της ψυχολογίας της κινητοποίησης έχουν καταδείξει ότι η γλώσσα που χρησιμοποιούμε για να διατυπώσουμε τους στόχους μας επηρεάζει άμεσα την πιθανότητα να τους επιτύχουμε. Σύμφωνα με μελέτες της Γνωσιακής Ψυχολογίας, όταν λέμε «θα προσπαθήσω να κάνω κάτι», αφήνουμε υποσυνείδητα ένα παραθυράκι ανοιχτό στην αποτυχία. Ο εγκέφαλός μας λαμβάνει το μήνυμα ότι υπάρχει η πιθανότητα να μην τα καταφέρουμε, γεγονός που μπορεί να μειώσει την αποφασιστικότητά μας και την αυτοπεποίθησή μας. Είναι σαν να δίνουμε στον εαυτό μας την άδεια να αποτύχει, προτού καν ξεκινήσουμε την προσπάθεια.

Η Δύναμη της Δέσμευσης στη Γλώσσα μας

Σκεφτείτε την ακόλουθη διαφορά:

• Αντί να πείτε «Θα προσπαθήσω να χάσω κιλά», πείτε «Θα χάσω κιλά».

• Αντί για «Θα προσπαθήσω να τελειώσω τη δουλειά μέχρι το βράδυ», πείτε «Θα τελειώσω τη δουλειά μέχρι το βράδυ».

• Αντί για «Θα προσπαθήσω να έρθω στο ραντεβού», πείτε «Θα έρθω στο ραντεβού».

Η διαφορά μπορεί να φαίνεται ανεπαίσθητη, αλλά είναι καθοριστική. Η πρώτη διατύπωση υπονοεί δισταγμό και αμφιβολία, ενώ η δεύτερη εκπέμπει δέσμευση, αποφασιστικότητα και αυτοπεποίθηση.

Η γλώσσα που χρησιμοποιούμε δεν διαμορφώνει μόνο τον τρόπο που επικοινωνούμε με τους άλλους, αλλά, κυρίως, τον τρόπο που σκεφτόμαστε και λειτουργούμε εμείς οι ίδιοι. Μελέτες στη Νευρογλωσσολογία και την Ψυχολογία της Αυτο-αποτελεσματικότητας (Self-Efficacy) έχουν επανειλημμένα τονίσει τη σημασία της θετικής και αποφασιστικής γλώσσας στη διαμόρφωση των νευρωνικών οδών στον εγκέφαλο. Όπως αναφέρεται σε έρευνα που δημοσιεύτηκε στο Journal of Personality and Social Psychology, οι λέξεις μας δεν είναι απλοί ήχοι. Είναι ισχυρά εργαλεία που χτίζουν την ίδια μας την πραγματικότητα. Όταν χρησιμοποιούμε λέξεις που υποδηλώνουν αμφιβολία ή αδυναμία, ενισχύουμε τις αντίστοιχες πεποιθήσεις στο μυαλό μας, οδηγώντας συχνά σε αυτοεκπληρούμενες προφητείες.

Τα φυτά που έχουμε σπίτι μας και φέρνουν φτώχεια και δυστυχία

Επομένως, το μήνυμα είναι σαφές: ας αντικαταστήσουμε το «προσπαθώ» με το «θα κάνω». Η αλλαγή αυτή μπορεί να είναι το πρώτο βήμα προς μια πιο θετική και επιτυχημένη πορεία στη ζωή μας.