Λιοντάρι του Πειραιά: Η κρυφή ιστορία και το μεγάλο μυστήριο πίσω από το επιβλητικό μαρμάρινο άγαλμα

Λιοντάρι του Πειραιά: Η κρυφή ιστορία και το μεγάλο μυστήριο πίσω από το επιβλητικό μαρμάρινο άγαλμα

Το Λιοντάρι του Πειραιά, ένα επιβλητικό μαρμάρινο άγαλμα ύψους περίπου 3 μέτρων, αποτελεί ένα από τα πιο σημαντικά, αλλά και χαμένα, σύμβολα της ναυτικής ιστορίας της Ελλάδας. Αυτό το μεγαλοπρεπές γλυπτό, που κάποτε δέσποζε στο μεγαλύτερο λιμάνι της χώρας, έδωσε το όνομά του σε ολόκληρη την περιοχή και φέρει πάνω του τα ίχνη της ιστορίας και των θρύλων.

Λιοντάρι του Πειραιά: Η κρυφή ιστορία και το μεγάλο μυστήριο

Η ακριβής χρονολόγηση και ο λόγος κατασκευής του λιονταριού παραμένουν ένα μυστήριο. Ενώ ορισμένοι μελετητές υποστηρίζουν ότι πρόκειται για έργο της κλασικής περιόδου, άλλοι το τοποθετούν μεταξύ του 11ου και του 15ου αιώνα, ή ακόμη και στον 2ο αιώνα μ.Χ. Το άγαλμα, το οποίο μοιάζει με τον «Λέοντα της Χαιρώνειας», έγινε σημείο αναφοράς για τους ναυτικούς, οδηγώντας στην ονομασία του λιμανιού ως Πόρτο Λεόνε (Porto Leone – Λιμάνι του Λιονταριού) ή Ασλάν Λιμάνι (στα τουρκικά).

Η ιστορική του αξία εμπλουτίζεται από παράξενους θρύλους, όπως αυτός που ήθελε τους δράκους να μεταμορφώνονται σε ανθρωπόμορφους λέοντες, ή η ιστορία μιας Τουρκάλας που γέννησε ένα «τέρας με πρόσωπο λιονταριού» μετά τη θέασή του.

Ένα ιδιαίτερα ενδιαφέρον στοιχείο είναι οι σκανδιναβικές ρούνες που έχουν χαραχθεί πάνω του. Η μετάφρασή τους, η οποία έγινε από τον Σουηδό Rafn το 1856, μιλά για κατακτήσεις και βαριές χρηματικές ποινές που επέβαλαν οι Σκανδιναβοί —πιθανότατα την εποχή του βασιλιά της Νορβηγίας Χάραλντ του Μακρού (1046-1066)— «παρά την οργή των Ελλήνων».

Ποιό είναι το ελληνικό ποτό που ξεκίνησε από τον Πειραιά και κατέκτησε ολόκληρο τον κόσμο;

Η Κλοπή και η Μεταφορά στη Βενετία

Η πορεία του αυθεντικού λιονταριού στον Πειραιά τελείωσε βίαια το 1687, κατά τη διάρκεια του Βενετοτουρκικού Πολέμου. Ο Ενετός ναύαρχος Φραντσέσκο Μοροζίνι, εισβάλλοντας στην Αθήνα και τον Πειραιά, εντυπωσιάστηκε τόσο από το γλυπτό που αποφάσισε να το πάρει ως λάφυρο πολέμου.

Δεδομένου ότι το λιοντάρι ήταν και το έμβλημα της Βενετίας, ο Μοροζίνι το μετέφερε στη Γαληνοτάτη, μαζί με άλλα τρία μικρότερα λιοντάρια. Σήμερα, το αυθεντικό άγαλμα δεσπόζει στον ναύσταθμο της Βενετίας, μακριά από τον τόπο που το έκανε διάσημο.

Στον Πειραιά, πλέον, βρίσκεται ένα αντίγραφο του ιστορικού γλυπτού. Τοποθετημένο στην Ακτή Μιαούλη, το αντίγραφο χρησιμεύει ως ένας φόρος τιμής στο χαμένο σύμβολο και υπενθυμίζει στους επισκέπτες τη μακραίωνη ναυτική κληρονομιά και την πολυτάραχη ιστορία του μεγαλύτερου λιμανιού της Ελλάδας.