Ο γιος του «Καλού μας Ανθρώπου»: Πώς είναι σήμερα ο Βασίλης Βέγγος και η κληρονομιά του πατέρα του

Ο Θανάσης Βέγγος, ένας από τους κορυφαίους κωμικούς που ανέδειξε ο ελληνικός κινηματογράφος, άφησε ανεξίτηλο το στίγμα του στην έβδομη τέχνη. Γεννημένος στο Νέο Φάληρο το 1927. Ήταν το μοναχοπαίδι του Βασίλη και της Ευδοκίας Βέγγου.

Στο πλευρό του, για πολλά χρόνια, στάθηκε η αγαπημένη του σύζυγος, Ασημίνα Βέγγου. Το ζευγάρι, ένα από τα πιο εμβληματικά του ελληνικού σινεμά, επισφράγισε την αγάπη του με τον γάμο το 1956. Κατά τη διάρκεια των γυρισμάτων της ταινίας «Ο Δράκος». Και παρέμεινε αχώριστο μέχρι το τέλος της ζωής του ηθοποιού το 2011.

Από την ένωσή τους, γεννήθηκαν δύο γιοι, ο Βασίλης και ο Χάρης. Οι οποίοι χάρισαν στον Θανάση Βέγγο την χαρά να γίνει παππούς. Όπως χαρακτηριστικά είχε αναφέρει η σύζυγός του, η αγάπη του για τα εγγόνια του, τη Νίκη και τον Θανασάκη, ήταν απερίγραπτη, συγκινητική. Και υπεράνω οποιουδήποτε προβλήματος.

Ωστόσο σε παλαιότερη συνέντευξή του, ο γιος του, Βασίλης Βέγγος, είχε αναφερθεί στα χρόνια που ο πατέρας του βρισκόταν στο απόγειο της καριέρας του. Παρά το γεγονός ότι η συχνότητα των οικογενειακών στιγμών ήταν περιορισμένη λόγω των επαγγελματικών υποχρεώσεων. Ταινίες, θέατρο και η ίδρυση της δικής του εταιρείας παραγωγής. Εκείνη η περίοδος έμεινε χαραγμένη ως μια εποχή ευτυχίας. Η δημιουργία της εταιρείας παραγωγής ήταν για τον Θανάση Βέγγο μια ανάγκη να υλοποιήσει τις καλλιτεχνικές του visioneς. Με τον δικό του, μοναδικό τρόπο.

“Οι ταινίες του πατέρα μου ήταν «πραγματικός κινηματογράφος»”

Όπως χαρακτηριστικά είχε πει ο γιος του, οι ταινίες του πατέρα του ήταν «πραγματικός κινηματογράφος». Όπου το σενάριο αποτελούσε απλώς τον πυρήνα, και ο ίδιος αυτοσχεδίαζε διαρκώς, ξεπερνώντας τα όρια του γραπτού λόγου, σε μια προσέγγιση που θύμιζε τον μεγάλο Τσάρλι Τσάπλιν.

Επιπλέον σήμερα, ο Βασίλης Βέγγος συνεχίζει τη ζωή του, φέροντας εμφανή τα γονίδια του πατέρα του. Η ομοιότητά τους είναι εντυπωσιακή, τόσο στα φυσικά χαρακτηριστικά όσο και σε κάποιες εκφράσεις. Αν και έχει επιλέξει να κρατήσει χαμηλό προφίλ, μακριά από τα φώτα της δημοσιότητας, αποτελεί ζωντανή ανάμνηση του μεγάλου κωμικού και της κληρονομιάς που άφησε πίσω του.