Παναθηναϊκός: Η κριτική στον Ράφα Μπενίτεθ και η κατάρρευση του ρόστερ

Είναι πλέον αργά για δάκρυα και ετεροχρονισμένες διαπιστώσεις. Στον Παναθηναϊκό, η συζήτηση για το αν «κινδυνεύει να καεί το ρόστερ» είναι πια εκτός πραγματικότητας. Η αλήθεια είναι πολύ πιο σκληρή: Η ομάδα έχει ήδη καεί. Οι παίκτες έχουν απαξιωθεί και οι νέες μεταγραφές, όσο ποιοτικές κι αν είναι, έρχονται απλά για να προστεθούν σε έναν οργανισμό που μοιάζει ανίκανος να τους απορροφήσει και να τους αξιοποιήσει.

Ο Ράφα Μπενίτεθ και η μαθηματική ακρίβεια της κατάρρευσης

Από την πρώτη ημέρα που πάτησε το πόδι του στο Κορωπί ο Ράφα Μπενίτεθ, το «τριφύλλι» βάδιζε προς το σημερινό τέλμα. Με επικοινωνιακούς αλαλαγμούς ότι «τώρα θα αλλάξουν όλα» και με μια διαρκή παραπομπή στο μέλλον –τον Γενάρη, το καλοκαίρι, την επόμενη σεζόν– ο σύλλογος σταμάτησε να λειτουργεί στο «τώρα».

Κανένας σοβαρός οργανισμός δεν σταματά να αναζητά λύσεις από τον Νοέμβριο, περιμένοντας τη μεταγραφική περίοδο ως «μανά εξ ουρανού». Η εμμονή στο ότι οι μεταγραφές του Μπενίτεθ θα έσωζαν την παρτίδα, λειτούργησε ως το τέλειο άλλοθι για την πλήρη παραίτηση από κάθε απαίτηση στην τρέχουσα σεζόν.

Η ατάκα του Ντραγκόφσκι που αποκάλυψε το ΧΑΟΣ στον Παναθηναϊκό

Φεύγοντας από την ομάδα, ο Ντραγκόφσκι είπε μια φράση που πολλοί προσπέρασαν, αλλά περιγράφει την ουσία του προβλήματος: «Στον Παναθηναϊκό υπάρχει πραγματικά ένα ΧΑΟΣ».

Είναι απορίας άξιο πώς ένας προπονητής με το βιογραφικό και το συμβόλαιο του Μπενίτεθ όχι μόνο δεν σταμάτησε αυτόν τον κατήφορο, αλλά συμμετείχε ενεργά στη δημιουργία του.

• Πώς να ζητήσεις ευθύνες από παίκτες που βλέπουν τους συμπαίκτες τους να «τελειώνουν» με συνοπτικές διαδικασίες μετά από ένα λάθος;

• Πώς να αποδώσουν αθλητές που καθημερινά διαβάζουν ότι είναι άχρηστοι, αδιάφοροι ή και… ύποπτοι;

Όταν ο ίδιος ο προπονητής τους βλέπει αφ’ υψηλού και δηλώνει εμμέσως πλην σαφώς ότι μόνο αν τους διώξει θα δει «άσπρη μέρα», η ψυχολογική κατάρρευση είναι νομοτελειακή.

Η απαξίωση του Πελίστρι και το «σανό» των δεκαπέντε ετών

Βλέπουμε παίκτες όπως ο Φακούντο Πελίστρι ή ο Μπακασέτας να εγκλωβίζονται σε μια ενδεκάδα που μοιάζει με συνέχεια αποτυχημένων επιλογών του παρελθόντος. Αντί να χτιστεί κάτι νέο, ο Παναθηναϊκός εκμηδένισε την αξία του υπάρχοντος υλικού του μέχρι το σημείο της πλήρους διάλυσης.

Το συμπέρασμα είναι το ίδιο εδώ και 15 χρόνια: Αυτοί που διοικούν και λειτουργούν έτσι, ποτέ δεν φταίνε. Πάντα φταίει «κάτι άλλο» που θα διορθωθεί στο μέλλον. Όσο όμως ο κόσμος συνεχίζει να καταπίνει το «φούμαρο» που σερβίρεται, η ομάδα θα παραμένει στα ερείπια. Οτιδήποτε άλλο είναι πλέον περιττό. Ο Παναθηναϊκός δεν χρειάζεται άλλες αναλύσεις, χρειάζεται επανεκκίνηση από το μηδέν, μακριά από τη λογική του «διώξτους όλους» που απλώς ανακυκλώνει το ίδιο αδιέξοδο.