Ποιοί και πως επικοινωνούν και βλέπουν νεκρούς; Το γονίδιο Ψ και οι ανατριχιαστικές μαρτυρίες για τις ψυχές

Ποιοί και πως μπορούν να επικοινωνούν με τους νεκρούς και να τους βλέπουν; Το γονίδιο Ψ και οι ανατριχιαστικές μαρτυρίες για τις ψυχές των πεθαμένων

Η λαϊκή σοφία χαρακτηρίζει τους «αλαφροΐσκιωτους» ως ψυχικά διαταραγμένους, ωστόσο η πραγματικότητα, όπως την περιγράφουν αρχαίες παραδόσεις και σύγχρονες κοινωνιολογικές προσεγγίσεις, είναι πολύ πιο σύνθετη και συναρπαστική. Πρόκειται για ανθρώπους που, σύμφωνα με την ελληνική παράδοση, έχουν την ικανότητα να αντιλαμβάνονται τον αόρατο κόσμο, να βλέπουν δηλαδή τα πνεύματα των νεκρών ή άλλα υπερφυσικά όντα, γνωστά ως «σκιερούς» ή «στοιχειά».

Ο όρος «αλαφροΐσκιωτος» προέρχεται από τις αρχαίες έννοιες της «σκιάς» και του «στοιχειού». Όπως εξηγεί ο λαογράφος Νικόλαος Γ. Πολίτης στις «Παραδόσεις» του (1904), η λέξη «ίσκιος» (από την αρχαία «σκιά») δεν αναφερόταν μόνο στη φυσική σκιά, αλλά και στην ψυχή, στο ήθος ενός ανθρώπου, ή ακόμα και σε δαιμονική επήρεια. Το σύνθετο «αλαφροΐσκιωτος» (ή παλαιότερα «ελαφρόστοιχος») περιγράφει ακριβώς αυτόν που μπορεί να βλέπει στοιχειά και ξωτικά, αυτόν δηλαδή που έχει μια «ελαφριά σκιά» – μια μεταφορική αναφορά στην ικανότητά του να ζει ανάμεσα στον ορατό και τον αόρατο κόσμο, όπου η σκιά δεν πέφτει καθόλου.

Εικόνα σοκ: Η στιγμή που φεύγει η ψυχή 16χρονου θύματος σε τροχαίο

Ποιοί και πως επικοινωνούν με νεκρούς και τους βλέπουν;

Πέρα από την παραφυσική τους ικανότητα, οι αλαφροΐσκιωτοι κατέχουν και μια ιδιαίτερη κοινωνική θέση. Η καθηγήτρια κοινωνιολογίας Άννα Λυδάκη, στο έργο της «Ισκιοι και Αλαφροΐσκιωτοι» (2003), επισημαίνει ότι αυτοί οι άνθρωποι κερδίζουν το δικαίωμα να διαφέρουν, να μην ακολουθούν την καθιερωμένη συμπεριφορά. Συχνά, η κοινωνία τους ανέχεται, αλλά όχι πάντα με σεβασμό. Είναι εκείνοι που ακούνε τις σιωπές και βλέπουν το αόρατο, εκείνοι που «σκύβουν στον πυρήνα της ύπαρξής τους και ακούν μύχιες, σιωπηλές φωνές». Μπορούν να γίνουν ο αποδιοπομπαίος τράγος μιας κοινότητας που επιμένει στην ομοιομορφία, αλλά συχνά, οι άνθρωποι τους σέβονται, πιστεύοντας ότι κατέχουν μια γνώση πέρα από τους κοινούς θνητούς.

Είναι ο Λευκός Οίκος στοιχειωμένος; Οι φωνές, τα βήματα και το φάντασμα του Λίνκολν που εμφανίζεται

Από ψυχολογική άποψη, οι αλαφροΐσκιωτοι συχνά είναι άτομα συναισθηματικά ευαίσθητα και εσωστρεφή, που βρίσκουν καταφύγιο στην τέχνη και τη φαντασία. Δραματοποιούν εύκολα καταστάσεις, προσκολλώνται έντονα σε ανθρώπους και ενδέχεται να παρουσιάζουν στοιχεία μελαγχολίας ή τάσης για αυτοκαταστροφή. Ωστόσο, είναι σημαντικό να τονιστεί ότι οι οπτασίες που βιώνουν δεν είναι απλές ψευδαισθήσεις ή δείγματα ψυχικής διαταραχής όπως η σχιζοφρένεια. Τα παραφυσικά τους βιώματα, αν εξεταστούν προσεκτικά, διαφέρουν από την αποδιοργανωμένη ψυχολογία μιας ψύχωσης. Ακόμα και όταν ψυχολογικά τεστ δείχνουν σχιζότυπη διαταραχή, αυτό μπορεί να αποτελεί απλώς μια ταξινόμηση που δεν εξηγεί πλήρως τις εμπειρίες τους.

Ανεξήγητες φωτογραφίες με νεκρούς και φαντάσματα που προκαλούν τρόμο και ανατριχίλα

Το μυστήριο του Γονιδίου Ψ και Ανατριχιαστικές Μαρτυρίες

Η διαφορά των αλαφροΐσκιωτων από τους υπόλοιπους ανθρώπους πιθανόν να βρίσκεται σε γονιδιακό επίπεδο. Όπως ο Dr. Dean Hamer το 2004 αναφέρθηκε στο γονίδιο VMAT2 ως υπεύθυνο για μυστικιστικά βιώματα, έτσι και η ύπαρξη ενός «γονιδίου Ψ» που επιτρέπει σε ορισμένους ανθρώπους να δέχονται διαφορετικά ερεθίσματα από το περιβάλλον είναι μια βάσιμη υπόθεση. Θεωρίες όπως η Regenetic του Sol Luckman υποστηρίζουν ότι η ανθρώπινη συνείδηση μπορεί, μέσα από γενιές, να τροποποιήσει τον γενετικό κώδικα, καθιστώντας ένα υποκειμενικό χαρακτηριστικό κληρονομικό. Εφόσον οι αλαφροΐσκιωτοι υπάρχουν από την αρχαιότητα, είναι λογικό να έχει διαμορφωθεί ένας γενετικός προγραμματισμός που να επιτρέπει την όραση των πεθαμένων.

Υπάρχουν φαντάσματα; Οι τρομακτικές έρευνες και η επιστήμη (βίντεο)

Οι μαρτυρίες των αλαφροΐσκιωτων είναι συχνά ανατριχιαστικές και θυμίζουν σκηνές από ταινίες τρόμου. Περιγράφουν όχι μόνο αιθερικές, έγχρωμες «ομίχλες» που σχηματίζουν μορφές, αλλά και πιο συγκεκριμένα οράματα: μικρά πράσινα πλασματάκια σε θάμνους, νύμφες σε βράχους, βασανισμένες ψυχές να πέφτουν ξανά και ξανά από γέφυρες, πνεύματα που βγαίνουν από καθρέφτες, φαντάσματα σε λεωφορεία, και σκιές σαν υγρό μελάνι να αιωρούνται πάνω από κρεβάτια. Τα περιστατικά είναι δεκάδες και αν και δεν υπάρχουν ακόμα αδιάψευστα επιστημονικά στοιχεία, το φαινόμενο φαίνεται να είναι αληθινό, προσφέροντας μια διαφορετική οπτική στην αντίληψη του κόσμου γύρω μας.