Ψυχολόγος εξηγεί: «Με είπαν ηλίθιο» – Πώς να απαντήσεις στο παιδί για να το θωρακίσεις από το Bullying

Όταν το παιδί επιστρέφει από το σχολείο με σκυμμένο το κεφάλι και λέει: «Μαμά, μπαμπά, με είπαν ηλίθιο», το πρώτο ένστικτο κάθε γονιού είναι ο θυμός ή η άμεση ανάγκη για «διόρθωση». Ωστόσο, αυτό που χρειάζεται το παιδί εκείνη τη στιγμή είναι κυρίως συναισθηματική στήριξη και κατανόηση.

Επίσης ο σύμβουλος γονέων και ψυχολόγος Ιωάννης Κελτσόπουλος εξηγεί πώς οι γονείς μπορούν να αντιδράσουν με ψυχραιμία και ενσυναίσθηση. Ενδυναμώνοντας το παιδί τους και βοηθώντας το να χτίσει υγιή αυτοεκτίμηση.

Επιπλέον μέσα από μια ανάρτησή του, ο ψυχολόγος περιγράφει, με ένα «παιχνίδι» ρόλων, τον ενδεδειγμένο τρόπο διαχείρισης μιας τέτοιας δύσκολης στιγμής:

Η Σωστή Αντίδραση – Βήμα προς Βήμα

1. Άνοιγμα Γέφυρας Επικοινωνίας (Χωρίς Κρίση):

Ο μπαμπάς ξεκινά με ενδιαφέρον: «Βλέπω πως αυτό σε στεναχώρησε. Πες μου τι έγινε;» (Το παιδί απαντά: «Εκεί που παίζαμε δεν κατάφερα να βάλω γκολ και με είπαν ηλίθιο μπροστά σε όλους»).

2. Ανάκλαση και Αναγνώριση του Συναισθήματος:

Η μαμά αναγνωρίζει την πληροφορία και το συναίσθημα: «Ένιωσες άσχημα που σε είπαν ηλίθιο, γιατί δεν κατάφερες να βάλεις γκολ και το είπαν μπροστά σε όλους». (Το παιδί επιβεβαιώνει: «Ναι και τώρα κανείς δεν θα θέλει να παίξει μαζί μου. Είναι ηλίθια τα παιδιά, λένε βλακείες» – δίνοντας πλήρη εικόνα για την εμπειρία και το συναίσθημά του).

3. Θέση του Επόμενου Βήματος (Επιλογή από το Παιδί):

Ο μπαμπάς τοποθετεί το επόμενο βήμα, ρωτώντας το παιδί αν χρειάζεται ασφάλεια ή λύση: «Σε πείραξε πολύ αυτό. Σε ακούω. Θέλεις να σε πάρω μία αγκαλιά ή θέλεις να βρεις μία λύση σε αυτό;»

Η Συμβουλή του Ειδικού

Ωστόσο ο ψυχολόγος υπογραμμίζει ότι όταν το παιδί ανοίγεται, δεν χρειάζεται «συμβουλές – αστραπή». Χρειάζεται να το ακούσετε, να του δείξετε ότι πιστεύετε τα λόγια του και να σταθείτε δίπλα του με ήρεμη φωνή και μία ζεστή αγκαλιά.

«Πολλές φορές το bullying το προλαβαίνεις στις μικρές επαφές που έχεις με το παιδί σου καθημερινά. Δώσε χώρο να ανοιχτεί και θα έχεις κάνει το μεγαλύτερο βήμα για μία ευτυχισμένη σχολική ζωή», καταλήγει ο Ιωάννης Κελτσόπουλος.