Η πρόσφατη Υπουργική Απόφαση για τις μετατάξεις φέρνει στο φως την πραγματική εικόνα που επικρατεί στην δημόσια εκπαίδευση, αποκαλύπτοντας τα τεράστια κενά στα σχολεία. Παρά τις εξαγγελίες, οι αριθμοί δείχνουν ότι το εκπαιδευτικό σύστημα στηρίζεται σε μια στρατιά αναπληρωτών, την ώρα που χιλιάδες οργανικές θέσεις παραμένουν «στα χαρτιά».
Η ακτινογραφία των 7.000 οργανικών κενών στην Πρωτοβάθμια και Δευτεροβάθμια
Σύμφωνα με την καταμέτρηση του Υπουργείου Παιδείας, μετά τις μεταθέσεις και πριν από τις νέες προσλήψεις, τα οργανικά κενά στα σχολεία διαμορφώνονται ως εξής:
-
Πρωτοβάθμια Γενικής: 2.656 κενά (με εκκρεμότητες σε πολλές ειδικότητες).
-
Δευτεροβάθμια Γενικής: 1.101 οργανικές θέσεις.
-
ΚΕΔΑΣΥ & ΣΔΕΥ: Συνολικά πάνω από 1.800 κενά για εκπαιδευτικούς και ΕΕΠ.
-
ΣΜΕΑΕ (ΕΒΠ/ΕΕΠ): 622 κενά, συν επιπλέον θέσεις για ΕΝΓ-ΕΓΒ.
-
Μουσικά & Καλλιτεχνικά Σχολεία: Περίπου 250 οργανικά κενά.
Συνολικά, μιλάμε για τουλάχιστον 7.000 οργανικά κενά, ένας αριθμός που θεωρείται «σφιχτός», καθώς προκύπτει μετά από μνημονιακά μέτρα όπως τα 27άρια τμήματα και την αύξηση του ωραρίου των εκπαιδευτικών.
45.000 προσλήψεις αναπληρωτών και 8.000 ακάλυπτα λειτουργικά κενά
Η πραγματική εικόνα των σχολείων είναι ακόμη πιο επιβαρυμένη. Φέτος, ανακοινώθηκαν 45.107 προσλήψεις αναπληρωτών, ένας αριθμός που αναμένεται να αγγίξει τις 47.000 μαζί με τις τοπικές προσκλήσεις.
Ωστόσο, παρά αυτό το ιστορικό ρεκόρ προσλήψεων, τουλάχιστον 8.000 λειτουργικά κενά στα σχολεία παραμένουν ακάλυπτα. Αυτά τα κενά προκύπτουν από καθημερινές ανάγκες όπως:
-
Άδειες εκπαιδευτικών και Παράλληλη Στήριξη.
-
Ενισχυτική Διδασκαλία και πρόγραμμα ΜΝΑΕ.
-
Αγγλικά στα Νηπιαγωγεία και απαλλαγές στελεχών.
Η πολιτική της «αδιοριστίας» και η μείωση των μόνιμων εκπαιδευτικών
Είναι χαρακτηριστικό ότι στη Δευτεροβάθμια Εκπαίδευση, οι μόνιμοι εκπαιδευτικοί είναι σήμερα 25.000 λιγότεροι σε σχέση με την προ μνημονίων εποχή. Η κάλυψη των 7.000 οργανικών κενών αποτελεί μόνο την αρχή.
Για να υπάρξει ουσιαστική λύση στα κενά στα σχολεία, απαιτείται η σύσταση νέων οργανικών θέσεων σε κρίσιμες δομές όπως τα Τμήματα Ένταξης και η Παράλληλη Στήριξη, καθώς και η ανατροπή των μέτρων που μείωσαν την οργανικότητα των σχολικών μονάδων.
Συμπεράσματα: Τι μέλλει γενέσθαι με τους διορισμούς
Η ανάλυση του Πάνου Ντούλα (Καθηγητή 1ου Γυμνασίου Αχαρνών) υπογραμμίζει ότι οι εξαγγελλόμενοι διορισμοί δεν επαρκούν για να καλύψουν τις χαώδεις ελλείψεις. Η ανάγκη για μόνιμο προσωπικό είναι πλέον επιτακτική, ώστε να διασφαλιστεί η εύρυθμη λειτουργία του δημόσιου σχολείου και η ποιότητα της παρεχόμενης εκπαίδευσης στους μαθητές.
Χορηγούμενο
