«Βόμβα» Ρουμελιώτη για τον Γιώργο Παπανδρέου και τα Μνημόνια

«Βόμβα» και συγκλονιστικές αποκαλύψεις από τον Παναγιώτη Ρουμελιώτη για τον Γιώργο Παπανδρέου και τα Μνημόνια στην Ελλάδα

Συγκλονιστικές είναι οι αποκαλύψεις του Παναγιώτη Ρουμελιώτη, πρώην υπουργού Εθνικής Οικονομίας (επί κυβέρνησης Ανδρέα Παπανδρέου) και αναπληρωτή εκτελεστικού διευθυντή του ΔΝΤ (2010-2011). Σε πρόσφατη συνέντευξή του, ο κ. Ρουμελιώτης καταγγέλλει ότι η κυβέρνηση του Γιώργου Α. Παπανδρέου και ειδικά ο τότε υπουργός Οικονομικών, Γιώργος Παπακωνσταντίνου, οδήγησαν την Ελλάδα στα «εθνοκτόνα» Μνημόνια, ενώ υπήρχαν άλλες λύσεις, τις οποίες απέρριψαν.

«Βόμβα» Ρουμελιώτη για τον Γιώργο Παπανδρέου και τα Μνημόνια

Σύμφωνα με τον κ. Ρουμελιώτη, «υπήρχαν άλλοι δύο δρόμοι πλην του Μνημονίου για την Ελλάδα, τους οποίους η κυβέρνηση ΓΑΠ απέρριψε για να εκδικηθεί την κυβέρνηση Καραμανλή και ταυτόχρονα την χώρα». Η δήλωση αυτή υποδηλώνει μια μνησίκακη στάση του Γ. Παπανδρέου απέναντι στην ελληνική κοινωνία, η οποία δεν τον είχε αποδεχθεί πολιτικά επί χρόνια. Ο κ. Ρουμελιώτης παραλληλίζει αυτή τη λογική με την προτεσταντική ιδεολογία της «λύτρωσης διά της τιμωρίας», την οποία φέρεται να αποδεχόταν και ο τότε Γερμανός ΥΠΟΙΚ, Βόλφγκανγκ Σόιμπλε.

Πως φτάσαμε στα Μνημόνια; Η ανατροπή Καραμανλή και οι ΗΠΑ

Ο πρώην υπουργός Οικονομικών του ΠΑΣΟΚ αναφέρεται συγκεκριμένα σε δύο προτάσεις που θα μπορούσαν να είχαν αποτρέψει την είσοδο στο Μνημόνιο:

1. Πρόταση Σάλλα για μείωση χρέους: Ο κ. Ρουμελιώτης πρότεινε στον Γ. Παπακωνσταντίνου την πρόταση του κ. Σάλλα, σύμφωνα με την οποία το έλλειμμα στο χρέος θα μπορούσε να μειωθεί μέσω της αγοράς ομολόγων του ελληνικού δημοσίου από δημόσιες επιχειρήσεις και οργανισμούς. «Θα ήταν ένα πολύ καλό μέτρο για να μειωθεί το χρέος περίπου στο 90%», αναφέρει ο κ. Ρουμελιώτης, τονίζοντας ότι η πρόταση αυτή «απορρίφθηκε». Αν είχε γίνει δεκτή, το χρέος θα ήταν σημαντικά χαμηλότερο από το 120% του 2009, σε αντίθεση με την πορεία του που ξεπέρασε το 180% και έφτασε το 210% στα χρόνια της πανδημίας. Η απόρριψη, κατά τον κ. Ρουμελιώτη, οφειλόταν στην επιθυμία «να εκδικηθούν την προηγούμενη κυβέρνηση, εκδικηθείτε ταυτόχρονα και την Ελλάδα».

2. Πρόταση Στρος Καν για αναδιάρθρωση χρέους: Η δεύτερη πρόταση, την οποία επίσης απέρριψαν, ήταν αυτή του τότε επικεφαλής του ΔΝΤ, Ντομινίκ Στρος-Καν, για άμεση αναδιάρθρωση του χρέους. Ο κ. Ρουμελιώτης αποκαλύπτει ότι ο Στρος-Καν τον κάλεσε την επομένη της έγκρισης του προγράμματος και του ζήτησε να μεταφέρει στον Πρωθυπουργό την αναγκαιότητα άμεσης αναδιάρθρωσης. Ωστόσο, «Πέρα βρέχει. Ο Παπακωνσταντίνου ήταν αντίθετος μέχρι σήμερα με την όποια αναδιάρθρωση», ενώ και ο Γ. Παπανδρέου «δεν άκουγαν μέχρι την τελευταία στιγμή».

Ευθύνες και συνέπειες: Από τα Μνημόνια στον SAFE

Ο κ. Ρουμελιώτης τονίζει ότι η αναδιάρθρωση του ελληνικού χρέους καθυστέρησε 1,5 χρόνο, διότι οι Ευρωπαίοι, κυρίως ο τότε πρόεδρος της ΕΚΤ, Ζαν-Κλοντ Τρισέ, και οι Γερμανοί, ήθελαν να μειώσουν την έκθεση των τραπεζών τους στα ελληνικά ομόλογα και να προστατευτούν από ζημιές.

Ο ίδιος επιμένει ότι, καθώς οι τότε κυβερνώντες γνώριζαν τις εναλλακτικές λύσεις, θα έπρεπε να λογοδοτήσουν για την «παράδοση της χώρας». Ωστόσο, η ευθύνη δεν περιορίζεται μόνο στην κυβέρνηση ΓΑΠ, καθώς ακολούθησαν και άλλες κυβερνήσεις (Λουκάς Παπαδήμος με στήριξη Σαμαρά-Βενιζέλου, και Αλέξης Τσίπρας) που υπέγραψαν το δεύτερο και τρίτο Μνημόνιο. Ο Α. Τσίπρας μάλιστα, με το τρίτο Μνημόνιο, «παρέδωσε την χώρα στους δανειστές μέχρι το 2115», υπογραμμίζει.

Η Μέρκελ λύνει τη σιωπή της: Ο Τσίπρας, το «Όχι» και ο Σόιμπλε

Ως συνέπεια αυτού του «μεγίστου εγκλήματος», όπως το χαρακτηρίζει ο κ. Ρουμελιώτης, η Ελλάδα αντιμετωπίζει σήμερα προβλήματα ακόμα και στην ένταξή της στον ευρωπαϊκό χρηματοδοτικό μηχανισμό για την Άμυνα, SAFE (Security Action for Europe). Ο SAFE, που εγκρίθηκε τον Μάιο του 2025, στοχεύει να στηρίξει τις αμυντικές επενδύσεις με 150 δισ. ευρώ σε δάνεια με πολύ χαμηλό επιτόκιο (περίπου 1,5%). Όμως, η Ελλάδα, λόγω των δεσμεύσεων των Μνημονίων, χρειάζεται την έγκριση των δανειστών για να δανειστεί οποιοδήποτε ποσό από τις αγορές, ακόμα κι αν πρόκειται για ευρωπαϊκό πρόγραμμα. Αυτό σημαίνει ότι δεν μπορεί να καταστρώσει δικό της «εθνικό σχέδιο» για να λάβει μέρος στον SAFE, χωρίς την σύμφωνη γνώμη των δανειστών.

Ενώ η κυβέρνηση αναζητά δημοσιονομικό χώρο και μια εξαίρεση για να συμμετάσχει στον SAFE, χώρες όπως η Τουρκία, παρότι δεν ανήκουν στην ΕΕ, θα λάβουν ζεστό χρήμα για την αμυντική τους βιομηχανία από τον μηχανισμό αυτό, την ώρα που η Ελλάδα πρέπει να «ζητήσει άδεια».

Ο κ. Ρουμελιώτης καταλήγει πως, ενώ τότε υπήρχε ξένος Στρατός μέσα στη χώρα, στην περίπτωση της κυβέρνησης ΓΑΠ, έχουμε απλώς «αυτοπυροβολισμό» της χώρας, με βαριές συνέπειες για τον ελληνικό λαό και την εθνική άμυνα.