Μυρίζεται τελικά ο φόβος; Τι αποκαλύπτει η επιστήμη για τον ιδρώτα που «προδίδει» τα συναισθήματά μας

Είναι γνωστό ότι οι σκύλοι μπορούν να ανιχνεύσουν τα πάντα: από καρκινικά κύτταρα και διαβήτη μέχρι τον φόβο, το άγχος και τον ενθουσιασμό, ακόμη και από απόσταση πολλών μέτρων. Αυτό το οφείλουν στην απίστευτη όσφρησή τους, η οποία είναι 10.000 έως 100.000 φορές πιο οξεία από τη δική μας. Για κάθε έναν οσφρητικό υποδοχέα που έχουμε εμείς, οι τετράποδοι φίλοι μας διαθέτουν περί

Ωστόσο, οι επιστήμονες καταλήγουν σε ένα εντυπωσιακό συμπέρασμα: Και οι άνθρωποι μπορούμε να μυρίσουμε τον φόβο. Απλά δεν το κάνουμε με την ίδια συνειδητή ευκολία.

Η χημεία του ιδρώτα: Γιατί ο φόβος έχει «άρωμα»

Όταν φοβόμαστε, το σώμα μας περνά σε κατάσταση “alert”. Ο καρδιακός ρυθμός αυξάνεται, οι ιδρωτοποιοί αδένες ενεργοποιούνται και εκκρίνεται αδρεναλίνη. Αυτή η διαδικασία απελευθερώνει Πτητικές Οργανικές Ενώσεις (VOCs) μέσω του ιδρώτα, οι οποίες αλλάζουν την οσμή του σώματός μας σε μοριακό επίπεδο.

Αν και η συνειδητή μας όσφρηση συχνά αγνοεί αυτή τη μεταβολή, ο εγκέφαλός μας τη συλλαμβάνει υποσυνείδητα. Έρευνες έχουν δείξει ότι ο ιδρώτας κάποιου που φοβάται είναι μετρήσιμα διαφορετικός από εκείνον ενός ατόμου που είναι χαρούμενο ή ουδέτερο.

Το πείραμα: Ο ιδρώας του φόβου είναι «κολλητικός»

Σε σχετικές μελέτες, οι συμμετέχοντες μπόρεσαν να εντοπίσουν τη διαφορά στον ιδρώτα ανθρώπων που βίωναν τρόμο σε σύγκριση με εκείνους που είχαν απλώς γυμναστεί. Το πιο εντυπωσιακό; Ο «ιδρώτας του φόβου» προκαλεί παρόμοιες σωματικές αποκρίσεις και σε αυτόν που τον μυρίζει, αυξάνοντας την εγρήγορση και τη διέγερσή του.

Στο Ευρωπαϊκό Συνέδριο Ψυχιατρικής στο Παρίσι, Σουηδοί ερευνητές υποστήριξαν ότι μέσω του ιδρώτα επικοινωνούμε τη συναισθηματική μας κατάσταση. Μάλιστα, η έκθεση σε οσμές ιδρώτα άλλων ανθρώπων θα μπορούσε στο μέλλον να χρησιμοποιηθεί για την ενίσχυση θεραπειών ψυχικής υγείας, όπως η κατάθλιψη.

Πώς μυρίζει τελικά ο φόβος;

Αν περιμένετε μια περιγραφή όπως «μεταλλική» ή «πικρή» οσμή, θα απογοητευτείτε. Η μυρωδιά του φόβου δεν είναι μια συνειδητή οσφρητική εμπειρία. Είναι περισσότερο ένας υποσυνείδητος υπαινιγμός. Αν πλησιάσετε κάποιον και νιώσετε ξαφνικά μια αδικαιολόγητη ετοιμότητα ή ένταση, είναι πολύ πιθανό ο εγκέφαλός σας να «διάβασε» χημικά σήματα φόβου από τον διπλανό σας.

Μια εξελικτική κληρονομιά

Αυτή η ικανότητα να εκπέμπουμε και να ερμηνεύουμε ορμονικές αποκρίσεις μέσω της μυρωδιάς θεωρείται εξελικτικό κατάλοιπο. Πριν αναπτυχθεί πλήρως η γλώσσα, οι πρόγονοί μας βασίζονταν σε αυτές τις χημικές ενδείξεις για να κατανοήσουν τον κίνδυνο ή τη διάθεση της ομάδας.

Σήμερα, η όσφρηση παραμένει ένα από τα πιο ισχυρά, αν και υποτιμημένα, εργαλεία κοινωνικής αλληλεπίδρασης, ξεκινώντας από τη βρεφική ηλικία και τη σύνδεση με τη μυρωδιά της μητέρας, μέχρι τις ενήλικες σχέσεις μας.